دلتنگی

در عمق ضربانهای قلبم آشناترین آهنگی که درونم را می لرزاند ، آهنگ دلتنگیست. آهنگی که هر از گاهی بلند و رسا ست و هر از گاهی کم صدا و آرام . در میان این همه دلتنگی غم انگیز ، تنها امید به ذات پاک احدیت است که غروب دلتنگی هایم را باعث میشود و نوید بخش طلوع صبحی روشن را بهمراه می آورد ؛ تا یادم بیفتد که چقدر خوشبختم . این دلتنگی های گذرا این روزها بیشتر به سراغم می آید چون بغضی فروخورده در گلو دارم ! اندوهی فراوان از غم مرگ آدمیت ! اندوهی فراوان از ....

مرا اینجا هم بخوانید.

  
نویسنده : عذرا ; ساعت ۱۱:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٦/۱۱
تگ ها :